İsik..

''İcinde ki isigi sondurmus insan/ 
gecenin bile bir isigi oldugunu farketmez..''

Bu sozleri ve diger paylasimlarimi ''laf olsun torba dolsun'' diye yazmiyorum yazmadim..

Paylastigim her sozun hayatim da bir hikayesi var
ve hikayeler biz olene kadar hic bitmez-sozler de bitmeyecek-..

İnsanoglu nefes aldigi surece hayatin verdigi derslerde hic bitmiyor.
Ve asla, ben artik hayattan 'ders'imi aldim 'oldum' diyemiyorsun.
Cunki, muhakkat yine, yeniden ders verecek birileri cikiyor karsina.
Ama hayat 'oldur' masa da, 'olgun' lastiriyor insani.

Edinilen tecrubeler de, aslinda her birimizin 'isik' oldugunu,
etrafimiz da olusan karanligin da, ego'larina yenik dusmus ruhlarin golgeleri oldugu farkindaligini kazandiriyor bize..

Ben en azindan bunu ogrendim, dusunsenize; gecenin bile bir isigi var:

Ay!