dostluk,
arkadaslik..
Tum bunlar herbirimiz icin cok degerli seyler olmali.
Ama ne yazik ki,
yalakalarin sevildigine sahit oldugumuz kadar
durust ve ici disi bir olanin da,
bir o kadar sevilmedigine sahit oluyoruz..
Bu benim gibileri tedirgin eder mi?
tabii ki,
Evet!
Peki yildirir mi?
Asla!
Tedirgin eder cunku;
artik guvensizlik duygusuyla yasatiyorlar.
Yildiramazlar cunku;
ne yapsalar da durust olani
kendilerine benzetemezler!
Sevilmek adina,
ne insanligimdan ne de durustlugumden
odun vermem..
Hele de boylesine cikarci sevgiler icin asla..
Ne gibi menfaatler icin boylesi ikiyuzlu olabiliyorlar
onu da anlamak mumkun degil,
bes dakika once arkasindan pacavraya cevirdikleri insanlari
bes dakika sonra yuzyuze geldiginde,
canim cicimlerle allayip pullayiveriyorlar
ve sende agzin bes karis acik kaliveriyorsun..
Ne de cok seviyorlar seni sasirtmayi degil mi?
Emin ol aynisini seninde arkandan yapiyorlar,
sen ozel degilsin,
oldugunu da dusunme hic;
seni gercek sevenleri bunlardan ayirt etmen hic de zor degil,
Cunku;
kendilerini o kadar cok belli ediyorlar ki,
ben anlayamayan salaklara sasiriyorum!
-bakin salaklar dedim, bence bu durustluk;
yalakalik yapmiyorum-
Cunku;
onlar bir yanlisa iki dogruyu silmiyorlar;
dokuz dogruya bir yanlisi silenler onlar!
Kibarliktan,
insanliktan,
durustlukten,
ve vicdandan hic nasibini alamamis insanlar onlar.
Onlar,
cuvaldizci degil;
direk igneciler..
Siritarak batirip batirip,
delik desik eden cinsten..
Yureklerinde ki; dillerin de olmayan.
Ya da dillerinde olan; yureklerin de olmayanlar..
Onlari kirdiginda,
iki elli belinde hesap sorarlar,
kirildiginda ise piskindirler,
hic orali olmazlar..
Sen,
olmaz olsunlar yerine,
kibarca yine bagrina basarken;
onlar, olmaz olsunlar deyip basarlar sana tekmeyi!
Ve bilmezler,
asil marifetin silmek degil;
kazanmak oldugunu!
Nerden mi dustu aklima?
Hayat tecrubesi diyelim mi?!
