Nokta

..gecmisi kurcalamayacaksin,
gelecegi kurgulamayacaksin
an'in tadini cikaracaksin!

yaniltmadin-yanilmadim..

.. er ya da gec, insanlarin ic yuzunun disa vuran izdusumlerine sahit olmak...


Altindan anlamam ama: 
insan sarrafiyim; keyfi!

Masallar dinlemiyorum artik!

.. herseyi icime atmamin tek nedeni /
iyi biri oldugun icin degil-di/ kendini daha iyi hissetmen icindi...

Ve, sana degmedigini anladigim gun;
kendimi cok daha iyi hissettim..

Hayat ne garipmis:
Oncelik hep kendineymis!

Eksilenlere..

Ben hep ic'ten 'hosgeldiniz' yuregime derken 
dilinizin ucunda hep, 'hosbulduk' yalanlari vardi...

Fena gittim:

Simdi, kimse bagislamasin beni!

Kendine gel...

Ahlak ve Edep alip basini gitmis mi ne?!

Karilarini aldatanlar..
Kocalarini aldatanlar..
Evli adamlarla dusup kalkanlar..
Ve de iki ayak uzerinde iki ayri hayat yasayarak, 
attiklari onlarca yuzlerce binlerce yalanlarla yasayanlar..

Ve de, Hayat hikayelerini bastan sona bildiklerimizin ahlak 
ve edep abidesi kesilmeleri..

Fare kapanina sıkıstirdigimiz peynir kadar akillariyla, 
yolun sonun da 'İlahi adalet'in vuku bulacagini,
O'nun onunde hicbir seyin gizli kalamayacagini unutmuslar...

Sizi sarsmak kendinize getirmek mi lazim ne?

Bilemedim!

  
Ne guzel demis Haci Bektasi Veli:

''Eline, beline, diline sahip ol.''

Herkes ektigini bicermis..

Sizin kazdiginiz tum cukurlara -unutma beni- cicekler/i ektim...

Tabula rasa..

.. durust olmali insan..
durust!
en cok da sozlerinin arkasinda durmali/
hem de dimdik!

Yaparlar inkar ederler.
Yazarlar ve silerler.
Aksini yapsalar, sasarsin.

Hic yaniltmazlar.
Yerinde sayarlar.
Ve de, bu hayatta insanlik adina bir arpa boyu yol alamazlar! 

 ''Soz ucar yazi kalir'' demisler.
silsen dahi kalir.
Ve en cok da sildiklerin ele verir seni!

Yani senin:
''Tabula rasa'' hikaye...

İlahi Ask...

''Ben''cillige kapilip bedeninin tum hucrelerine ''Ben, ben'' diye yanlis kodlamalar yapmissin canim..

Ve karsina ''Biz'' kodlamali insanlar ciktiginda hucrelerinin verdigi tepkiler once kiskancliklara, sonra yavas yavas kirmalara,
incitmelere ileri safhalarda, daha da yogunlasarak her turlu sozlu saldiri halinde,
basitlesmelere, adilesmelere, en beteri de edepsizlesmelere kadar gitmis...

''Ben'' ile kodladigin hucrelerin, bedeninle aklinla duygularinla kisaca herseyinle savas halinde...
''Ben'' durtusu sana olur olmaz herseye el actirip ''Beddua'' bile ettirebiliyor...

Beddua!

Bilirsin bana en uzak seydir ''Beddua''...

Hasaa ne haddime!
O'bilir kullarinin ''Beddua'' edene olan iyi niyetlerini.
Takdir O'nundur...

''Biz'' diyen bilir her beddua'nin -benim de ruh'umu yaralar-ucunun ona da dokunacagini.
Kainatin ''Nefret'' ile degil, ''Sevgi'' ile dondugunu.
''Beddua''nin ise icinde sadece ve sadece ''Nefret'' barindirdigini...

Ne guzel demis  —Yunus Emre :

 ''Yaratilani severim, Yaradan’dan oturu''.

Ne demek istemis acaba?
Allah biliyor ya, sadece ''Biz'' diyebilenler biliyormus...

O' sozun ozu: ''İlahi Ask''tir !.

— e.bulut

Nanik..

Sen ''kucuk kucuk insanlar'' deyip gectikce, 
ben '' o kocaman dev ayna'na gulup gulup'' gecerim; 
bitmez bu gecis toreni!...

Edep ve yurek meselesi..

Sen dunyanin icindesin, 
dunya da benim icim de.. 

Tasiyabilmek icin yurek lazim!